Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ένα νέο παιδικό πάπλωμα στα σκαριά

Γεια σας και πάλι, φίλοι μου!!

Τις τελευταίες μέρες καταπιάνομαι με ένα νέο παιδικό πάπλωμα. Ένα πάπλωμα με απλό σχέδιο και καπιτονάρισμα, γιατί τελικώς κι αυτά τα απλά έχουν τη χάρη τους, είναι διαχρονικά και φυσικά πολύ πιο εύκολα στην κατασκευή τους.


Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα fat quarters από τη συλλογή Forest Talk της Makower, η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, μιας και ξεφεύγει από το πολύ ροζ, ενώ κινείται πολύ όμορφα και σε τόνους γκρι, σκούρου μπλε, καφέ και πετρόλ.


Αφού αποφάσισα ότι το πάπλωμα θ' αποτελείται από απλά τετράγωνα των 5,5 ιντσών (τελειωμένα), έκανα μια μικρή χρωματική μελέτη σε μιλιμετρέ χαρτί για να δω πόσα τετράγωνα θα χρειαστώ και πώς θα τα τοποθετήσω. Έτσι, έβγαλα τα χρωματιστά μολύβια μου, προσπάθησα ν' αποτυπώσω τα σχέδια και τα χρώματα των υφασμάτων στο χαρτί κι άρχισα τους πειραματισμούς και τις προσθαφαιρέσεις.


Το κόψιμο έγινε πολύ γρήγορα. Για τη σύνθεση, αποφάσισα αρχικά να ράψω μεγάλα τετράγωνα με 9 υφάσματα κι έτσι, προέκυψαν 6 μεγάλα τετράγωνα που μετά τα έραψα ανά 2. 

Τελικώς αποφάσισα να προσθέσω και μια φάσα λευκού υφάσματος τριγύρω για ν' αναδείξω περισσότερο τα υφάσματα αλλά και το ρέλι, το οποίο έφτιαξα αποκλειστικά από τα υφάσματα της συλλογής


Θέλοντας να το φτιάξω πιο φαρδύ από τα συνηθισμένα, έκοψα τις λωρίδες υφάσματος με φάρδος 3 ίντσες. Το γάζωσα με περιθώριο 3/8 της ίντσας αντί για 1/4 και μετά το στερέωσα στο χέρι. 


Όσο για το καπιτονάρισμα, πιο απλό δε γινόταν. Γάζωσα παράλληλα με τις οριζόντιες και κάθετες ραφές χρησιμοποιώντας περιθώριο 3/8 ίντσας. 

Το πάπλωμα είναι πλέον έτοιμο για επίσημη φωτογράφιση!!! 

Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε, 
Ευγενία        

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Ο ροζ ανανάς μου!

Κόβω, ράβω, σχεδιάζω, θαυμάζω. Ξανασχεδιάζω, ξαναράβω αλλά φωτογραφία δε βγάζω... Θα μου πείτε, πώς κι έτσι;; Τί να σας πω, το χέρι μου αρνείται να σηκώσει τη μηχανή έστω και για μια λήψη. Θα τα ρίξω όλα στον καιρό, που παλάβωσε κι αυτός κι έχει παλαβώσει κι εμάς. Μια αποθηκεύω την πιτζάμα και κοιμάμαι με νυχτικό μια ανοίγω το συρτάρι για να ξετρυπώσω τη μακρυμάνικη μπλούζα. Πλέον βρίσκεται μόνιμα κοντά στο κρεβάτι μου για να είναι ετοιμοπόλεμη!!!

Κι όλο αυτό το διάστημα έχω ράψει ένα παιδικό φορεματάκι, μια μπλούζα για μένα (που τόσο σπάνια ράβω κάτι για μένα), μια patchwork tote bag για καθημερινή χρήση, μια θήκη για το τρίποδο της φωτογραφικής μηχανής κι έναν ανανά!!!

Αυτό το patchwork block είχε καλύτερη τύχη, μιας και φωτογραφήθηκε πολύ πρόχειρα με το κινητό κι έτσι σήμερα σκέφτηκα να σας το δείξω, αν και ημιτελές!! Την ιδέα τη βρήκα στο pinterest, μου φάνηκε άκρως καλοκαιρινή κι εξωτική και σκέφτηκα να τη δοκιμάσω! Αν σας ενδιαφέρει ρίξτε μια ματιά εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες. 
Σας αποχαιρετώ λοιπόν, έτσι δροσερά, μ' ένα ροζ ανανά που κάπου θα βρει την πορεία του μέσα στο καλοκαίρι!!
Φιλάκια πολλά και καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε!
Ευγενία 

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Επίσημες καταστάσεις...!

Είναι γεγονός, είμαστε γυναικοκρατούμενο σόι. Είμαστε έξι πρωτοξαδέρφες και δύο πρωτοξάδερφα. Και τώρα που έχουμε κάνει τις δικές μας οικογένειες ως ώρας έχουμε έξι ανηψούλες και δύο ανηψάκα. Κι όπως έχετε διαπιστώσει τα ραψίματά μου μονοπωλούνται από κοριτσίστικα θέματα: κορδέλες, τσαντάκια, φουστανάκια κι άλλα τέτοια! Τ' αγόρια βολεύονται με λίγα και καλά: μια μπάλα, ένα παζλ, ένα αυτοκινητάκι. 


Αλλά, να, τώρα που κοντεύουν οι ονομαστικές γιορτές τους θέλησα κάτι να κάνω και γι' αυτά. Κι αφού πλέον πλησιάζουν τα πέντε και μπορούν ν' ανεχθούν πιο πολλά πράγματα σκέφτηκα να τους φτιάξω παπιγιόν. Παπιγιόν αστεία αλλά και πιο σοβαρά! 



Βρήκα τις οδηγίες στο ιντερνέτ κι έφτιαξα το πρώτο για να δω πώς θα πάει. Το πείραμα πέτυχε και μέσα σε λίγη ώρα είχα φτιάξει και τα τέσσερα. 



Τα παπιγιόν είναι πανεύκολα, το ράψιμο στο χέρι είναι ελάχιστο και κλείνουν με velcro ώστε να προσαρμόζονται άνετα στο λαιμό του κάθε παιδιού και να μπορούν να τα φοράνε για πολλά χρόνια (λέμε τώρα, γιατί έχω και μια περιέργεια να δω πώς θα τους φανούν!!!! Μη σας πω ότι προβλέπω να τα φοράνε οι μπαμπάδες!).  
  



Κι αν έχετε όρεξη να φτιάξετε κι εσείς κάτι αντίστοιχο, θα βρείτε τις οδηγίες εδώ. Μη σας πω ότι σκέφτομαι να φτιάξω ένα και για μένα!! Είναι πραγματικά τόσο χαριτωμένα! 

Σας αποχαιρετώ, 
Ευγενία

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Καταπολεμώντας τον καύσωνα!

Αγαπημένοι μου φίλοι, 

σας περιγράφω μια σουρεαλιστική σκηνή που βιώσαμε χθες: να αντικρίζουμε τη χιονισμένη κορφή του Ψηλορείτη και στην πόλη να λιώνουμε από τους 38 βαθμούς Κελσίου! Το μπάνιο στη θάλασσα ήταν μονόδρομος όπως καταλαβαίνετε και τα παγωμένα νερά αυτό που χρειαζόμασταν για να συνέλθουμε!! 


Σήμερα το πρωί η ατμόσφαιρά ήταν τόσο βεβαρημένη που δεν μπορούσαμε ούτε το βουνό ν' αντικρίσουμε ούτε τον ορίζοντα, που μπερδευόταν ανάμεσα στα νερά της θάλασσας και τον ουρανό. Η ζέστη, λοιπόν, καλά κρατεί και το βοριαδάκι αρκετά ασθενές ακόμα για να μας δροσίσει. Μια έρχεται μια φεύγει κι εμείς έχουμε ρίξει τους βιορυθμούς για να τα βγάλουμε πέρα. 


Κι επειδή αυτή τη μέρα το αντίδοτο στον καύσωνα είναι η παραλία, σκέφτηκα να σας δείξω λίγες φωτογραφίες από τον εξωτικό Μπάλο, που βρίσκεται στο βορειοδυτικότερο άκρο της Κρήτης, στο νομό Χανίων. Είχαμε την τύχη να τον επισκεφτούμε πέρυσι το καλοκαίρι, στο πλαίσιο των θερινών μας διακοπών και μείναμε έκπληκτοι από την ομορφιά του τοπίου. 

Η ευρύτερη περιοχή έχει ενταχθεί το πρόγραμμα Natura 2000 οπότε και για να προσεγγίσουμε την παραλία χρειάστηκε να περπατήσουμε κάμποση διαδρομή. Ο πηγαιμός είναι πάντα άνετος, ο γυρισμός είναι το δύσκολο...




Η πρώτη άποψη της παραλίας μας γέμισε ανάμεικτα συναισθήματα, μιας και το τοπίο δεν είναι καθόλου οικείο, σχεδόν αλλόκοτο θα έλεγα... Λευκή άμμος, στη μέση μια ρηχή λιμνοθάλασσα με νερά απροσδιόριστου χρώματος -γαλάζια τα λες, πράσινα τα λες, και πάλι σε ξεγελάνε- κι απ' έξω η παραλία. 


Στο βάθος και δεξιά το νησάκι της Γραμβούσας, δοξασμένο ορμητήριο της κρητικής επανάστασης του 1821 ενάντια στους Οθωμανούς.


Καθίσαμε κάμποση ώρα απολαμβάνοντας τη γαλήνη του τοπίου και λίγο πριν το μεσημέρι αναχωρήσαμε. Την κατάλληλη στιγμή, δηλαδή, προτού αρχίσει να βράζει ο τόπος και να δημιουργείται συνωστισμός. Μάλιστα η ουρά με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα εκείνη την ώρα έφτανε τα 2 χμ. 



Φεύγοντας πέσαμε και πάνω σε γίδες που ήταν πλήρως αφομοιωμένες με το περιβάλλον τους. 


Αν σας βγάλει ποτέ ο δρόμος σας σε αυτά τα μέρη μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε κι εσείς αυτό τον ιδιαίτερο τόπο. 

Ελπίζω να σας δρόσισα και να καταπολεμήσαμε παρέα έστω και λίγο την αφόρητη ζέστη του Σαββατοκύριακου! 

Φιλάκια, 
Ευγενία