Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα μικρό κοπάδι από χήνες μεταμορφώθηκε...

Καλημέρα σας φίλοι μου!

Σήμερα στο Ηράκλειο έχουμε ένα πανέμορφο ήλιο να μας ζεσταίνει αν και χθες το βράδυ έβαλε για πρώτη φορά μια μικρή ψύχρα. Αναρωτιέμαι πραγματικά πώς να είναι ο χειμώνας στην Κρήτη!


Τα ραψίματα μου καλά κρατούν και σήμερα έχω σκοπό να σας δείξω ένα υφασμάτινο καλάθι που μου είχε ζητήσει η πεθερά μου για το μεγάλο της εγγόνι. Είχαμε διαλέξει παρέα τα υφάσματα για το πάτσγορκ, αλλά όταν είδα το τετράγωνο με τις χήνες (flying geese block) πήρα πρωτοβουλία κι άλλαξα εντελώς το σχεδιασμό.


Έτσι, αφού έκανα τους υπολογισμούς μου, έφτιαξα συνολικά 6 τετράγωνα πατσγορκ 6,5 ιντσών και για τη σύνθεση του καλαθιού χρησιμοποίησα το ίδιο μπεζ ύφασμα που έχουν και τα τετράγωνα. Όταν έφτασε η ώρα του quilting (καπιτονάρισμα) αποφάσισα να κάνω το γαζί τριγύρω από κάθε παράδοξο, μπλε "αστέρι", ενώ για το υπόλοιπο μέρος του καλαθιού επέλεγα παράλληλες ευθείες με απόσταση 1,5 ίντσα μεταξύ τους.


Προσωπικά μου αρέσει πολύ το αποτέλεσμα και πιστεύω ότι κατάφερα να αναδείξω το κεντρικό ύφασμα που είχε επιλέξει η πεθερά μου. Ευτυχώς, η ανατροπή άρεσε και στην ίδια!! Τι λέτε κι εσείς για το μικρό κοπάδι χηνών μου; Γουστόζικες δεν είναι;;


Σας αποχαιρετώ και σας εύχομαι καλό και δημιουργικό Σαββατοκύριακο! Κι αν έχετε όρεξη να φτιάξετε κι εσείς ένα υφασμάτινο καλάθι μπορείτε να βρείτε οδηγίες εδώ.  
Ευγενία       

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Patchwork τσαντούλα και θήκη για κινητό για τη γλυκιά Πολίνα

Γεια σας και πάλι!!
Παραμένοντας στη σφαίρα του patchwork σήμερα έχω να σας δείξω μια τσαντούλα που ετοίμασα για ένα κορίτσι που μόλις άρχισε το Γυμνάσιο. Η παραγγελιά δόθηκε καιρό πριν αλλά λόγω μετακόμισης πήγε λίγο πίσω. Aλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ και ούτως ή άλλως το καλό πράγμα αργεί να γίνει... Καταλάβατε, τώρα, προσπαθώ να δικαιολογηθώ!!!


Λοιπόν, πραγματικά η κατασκευή της τσάντας ήταν μια σκέτη πρόκληση κι από άποψη σχεδίου αλλά και υλικών. 


Για να στέκεται όμορφα και να μην χάνει το σχήμα της χρησιμοποίησα για πρώτη φόρα ένα υλικό που είχα αγοράσει ίσως κι ένα χρόνο πριν αλλά περίμενε καρτερικά τη σειρά του. 


Λέγεται Soft and Stable by Annie και ουσιαστικά είναι ένα αφρώδες υλικό κατάλληλο για τέτοιες κατασκευές, που σιδερώνεται και γαζώνεται πολύ εύκολα. Εγώ το είχα αγοράσει ηλεκτρονικά από αγγλικό κατάστημα σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε.


Για την μπροστινή όψη της τσάντας χρησιμοποίησα υφάσματα σε ροζ, φούξια και μπεζ αποχρώσεις, ενώ η πίσω όψη είναι φούξια. Τα πλαϊνά έγιναν με καραβόπανο σε μπεζ χρώμα ενώ το λουράκι το έφτιαξα χρησιμοποιώντας όλα τα υφάσματα του πάτσγορκ. Η τσάντα φοδραρίστηκε με πουά σοκολατί ύφασμα για να γίνει ακόμα πιο παιγνιδιάρικη!



Αφού ολοκλήρωσα την τσαντούλα, η οποία είναι τετράγωνη και πολύ ευρύχωρη (20x20 εκ. και βάθος 7,5 εκ.) σκέφτηκα να φτιάξω και ένα μικρό δωράκι εκ μέρους μου για τη γλυκιά Πολίνα. 


Κατέληξα σε μια μικρή θηκούλα για κινητό, κλειδιά, mp3, ακουστικά κι ό,τι άλλο μπορεί να φιλοξενήσει!!! Χρησιμοποίησα πάνω κάτω τα ίδια υφάσματα για να γίνει σετάκι με την τσάντα κι άρχισα την κατασκευή, η οποία μου πήρε περίπου 2 ώρες, αφού προτίμησα να βάλω κι ένα διακοσμητικό λευκό γαζί με το χέρι. 



Είχα ξεχάσει πόσο χρονοβόρο είναι...αφού με τη μηχανή θα γινόταν απλώς σε δυο τρία λεπτά!


Αφού ολοκληρώθηκαν όλες οι κατασκευές και ήταν έτοιμες προς φωτογράφιση, πήρα τηλέφωνο την Πέμπτη τη Νατάσα, το αποκλειστικό μου μοντέλο, τη συνεργάτιδα του Βασίλη και καλή φίλη από την εποχή της Χίου. Ο διάλογός μας ήταν πάνω κάτω αυτός:

-Γεια σου Νατάσα. Τί παντελόνι φοράς σήμερα; Τζιν;;
-Ένα υφασμάτινο μπεζ. 
-Α τέλεια. Μου κάνει. Και μπλούζα;
-Μια ροζ.
-Σούπερ!! Έρχομαι για φωτογράφιση. Ετοιμάσου ψυχολογικά.

Πήρα κι εγώ όλα τα σύνεργα και πήγα στο εργοτάξιο μιας κι έχουν παντού ωραίους τοίχους με τούβλο, ό,τι πρέπει για το φόντο της φωτογράφισης :-)
Το μοντέλο μου συνεργάστηκε μια χαρά, πόζαρε για μένα με μεγάλη χαρά μόνο που δε θέλει να φαίνεται η φατσούλα της. Ελπίζω να την πείσω εν καιρώ!!!


Σας αφήνω και θα επανέλθω σύντομα για να σας δείξω τι απέγινε με το κοπάδι χηνών που έφτιαξα τις προηγούμενες μέρες. 
Φιλάκια και καλή εβδομάδα να έχουμε!!
Ευγενία



   
  
        

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Πώς σας φαίνονται αυτές οι ιπτάμενες χήνες;;

Καλημέρα και καλό μήνα φίλοι μου έστω και κάπως καθυστερημένα!!

Είστε από αυτούς που βιώσατε τις νεροποντές;; Εδώ στο Ηράκλειο δεν έπεσε σταγόνα και μάλιστα προχθές ίσως ήταν η πιο ζεστή μέρα που βιώσαμε!! Έτσι, τα μπάνια μας καλά κρατούν κι απολαμβάνουμε ήλιο και θάλασσα στις κοντινές παραλίες του Ηρακλείου.


Στα δικά μου τώρα, κι ενώ είμαι σε κατάσταση εύρεσης εργασίας (ευχηθείτε μου καλή τύχη!) σε κάποιο φροντιστήριο ξένων γλωσσών βρήκα το χρόνο να ασχοληθώ λιγάκι με τη ραπτική. Αυτή τη φορά πειραματίστηκα με ένα τετράγωνο patchwork το οποίο ονομάζεται flying geese ή ιπτάμενες χήνες στην ελληνική του εκδοχή!



Φαίνεται ότι οι Αμερικάνες φίλες μας βλέπουν χήνες να ξεχύνονται και να πετούν μέσα από αυτά τα μικρά κομμάτια υφάσματος!


Όπως και να 'χει και παρά το ιδιόμορφο όνομά του. αυτό το παραδοσιακό patchwork block είναι πολύ γουστόζικο κι εύκολο στην κατασκευή του. 


Αν σας ενδιαφέρει να πειραματιστείτε κι εσείς σας συστήνω το tutorial της Amy Smart από το Diary of a quilter . Παρουσιάζει αναλυτικά όλη τη διαδικασία και μάλιστα δίνει ένα πίνακα με διάφορες διαστάσεις. Εμένα το συγκεκριμένο τετράγωνο είναι 6x6 ίντσες.



Λοιπόν, τί λέτε γι' αυτές τις διαφορετικές χήνες;; 
Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Ταξίδι στα Κύθηρα...με απρόοπτα!

Γεια και χαρά σας φίλοι μου!!

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία ανάρτηση μιας και μεσολάβησαν λίγες μέρες διακοπών και χαλάρωσης. Πρώτος σταθμός μας ήταν τα αγαπημένα μας Κύθηρα. Τα είχαμε επισκεφτεί πριν 12 χρόνια και μας είχαν καταγοητεύσει γι' αυτό και φέτος ήταν η τέλεια ευκαιρία για να επιστρέψουμε. Φύγαμε από το Ηράκλειο προς Κίσσαμο Χανίων, το γνωστό Καστέλι, κι από εκεί επιβιβαστήκαμε στο καράβι "Βιτσέντζος Κορνάρος". Μετά από τέσσερις ώρες ταξιδιού φτάσαμε στο λιμάνι του νησιού και κατευθυνθήκαμε προς Καψάλι. Το τοπίο αναπαυτικό, όπως το θυμόμασταν και οι αλλαγές που διαπιστώσαμε ήταν λίγες κατά τη διάρκεια της μισάωρης διαδρομής μας. Καλό αυτό για ένα νησί που έχει διατηρήσει το χαρακτήρα του μέσα στο χρόνο.

Τη δεύτερη μέρα είχαμε την ευκαιρία να πάμε στην παραλία του Χαλκού κι ενώ είχαμε στο πρόγραμμα να εξερευνήσουμε το νησί από την αρχή το αυτοκίνητο μας εγκατέλειψε!!! Αποφάσισε να κάνει τις δικές του διακοπές και δεν έπαιρνε πεισματικά εμπρός. Ευτυχώς μας έκανε τη χάρη να παραμείνει ακινητοποιημένο στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου. 


Μετά άρχισαν οι διαβουλεύσεις με την ασφαλιστική εταιρία, τα τηλεφωνήματα πήγαιναν κι έρχονταν γιατί τίποτε δε λειτουργούσε μέσα στο τριήμερα της Παναγίας. Ελεύθερο αυτοκίνητο προς ενοικίαση δεν υπήρχε ούτε για αστείο οπότε το είδαμε κι εμείς χαλαρά το πράγμα: κομμένες οι βόλτες δεξιά κι αριστερά, ρίξαμε άγκυρα στο πανέμορφο Καψάλι και κινούμασταν με τα πόδια, βαριά με ταξί στη Χώρα και το Λιβάδι. Πήγε, βεβαίως η ανηφόρα σύννεφο αλλά απολαμβάναμε τη φύση δια ζώσης!!


Ο επαναπροσδιορισμός του προγράμματος περιέλαβε ενοικίαση θαλάσσιου ποδηλάτου από το Καψάλι με κατεύθυνση μια μοναχική παραλία λίγο πιο πέρα. Σας θυμίζει κάτι το σκηνικό, άραγε;; Τη σκηνή από το σήριαλ "Έτσι ξαφνικά", εννοώ για όσους το παρακολουθούσαν... 




Πραγματικά, είχα να ανέβω σε θαλάσσιο ποδήλατο από παιδάκι, αλλά η εμπειρία ήταν τόσο διασκεδαστική.

Μια άλλη μέρα πήγαμε στη Χύτρα, ή επισήμως Αυγό, τη βραχονησίδα που βρίσκεται μπροστά από το Καψάλι. 


Εκεί όπου φύονται τα sempre viva, τα κίτρινα χαρακτηριστικά λουλούδια που δε μαραίνονται ποτέ (όπως μαρτυρά και τ' όνομά τους) και που έχουν συνδεθεί με το μύθου του Πάρη και της Ωραίας Ελένης.

Βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να μην επισκεφτούμε την τόσο γοητευτική και καλόγουστη Χώρα του νησιού, η οποία ανήκει στο πλαίσιο των παραδοσιακών οικισμών του τόπου.


Χτισμένη πάνω σε λόφο και κρυμμένη πίσω από το ενετικό κάστρο, η αρχιτεκτονική της άλλοτε θυμίζει τις Κυκλάδες, άλλοτε εκείνη των Επτανήσων, επηρεασμένη τόσο καθοριστικά από τη γεωγραφική της θέση. Εκεί βολτάραμε, απολαύσαμε την ομορφιά και την αισθητική των καταστημάτων και γευτήκαμε ένα από τα τοπικά γλυκά, την πάστα μύλου. Ένα αφράτο παντεσπάνι με αλεσμένα στο μύλο αμύγδαλα, άρωμα πικραμύγδαλου κι από πάνω μια λεπτή επάλειψη γλάσου από υποβρύχιο. Πραγματικά το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και γευστικό γι' αυτό και σας το συστήνω. 

Σε μια από τις βιτρίνες της Χώρας πέσαμε πάνω σε πανέμορφα κεραμικά σκεύη και διακοσμητικά ζωγραφισμένα με ένα λιτό και μοντέρνο τρόπο. Αναζητήσαμε και το εργαστήριο στο Κάτω Λιβάδι αφού είχε μεγαλύτερη έκθεση και αγοράσαμε τα αναμνηστικά μας, πιατέλες και μπουκάλια για λάδι. 



Η κοπέλα που ζωγραφίζει ήταν τόσο φιλική κι εγκάρδια που μας επέτρεψε να φωτογραφίσουμε τη δουλειά της οικογένειας που κρατάει τρεις γενιές πλέον. Μάλιστα στην ντουλάπα που δεσπόζει φυλάσσονται κάποια από τα έργα του προπάππου και μπορείς να δεις κατάματα την εξέλιξη και την πορεία της οικογενειακής παράδοσης. 


Την τελευταία μέρα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Το αυτοκίνητο ήρθε με το γερανό στο λιμάνι με προορισμό την αντιπροσωπεία στα Χανιά και με τη δική μας ελπίδα να πάρει επιτέλους μπρος για να συνεχίσουμε το δεύτερο μέρος των διακοπών μας στην Κρήτη. 


Εκείνο το βράδυ το καράβι έκανε στάση και στα Αντικύθηρα των 50 κατοίκων για να πάρει τον κόσμο που είχε έρθει από Κρήτη με αφορμή τη γιορτή και το πανηγύρι του Αγίου Μύρωνα στις 17 Αυγούστου. Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε στα Κύθηρα για να τα γυρίσουμε όπως τους αξίζει και γιατί όχι να πατήσουμε το πόδι μας και στα Αντικύθηρα. 

Σας χαιρετώ και θα επανέλθω με τη συνέχεια της καλοκαιρινής μας περιπέτειας!
Φιλάκια, 
Ευγενία