Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ένα νέο παιδικό πάπλωμα στα σκαριά

Γεια σας και πάλι, φίλοι μου!!

Τις τελευταίες μέρες καταπιάνομαι με ένα νέο παιδικό πάπλωμα. Ένα πάπλωμα με απλό σχέδιο και καπιτονάρισμα, γιατί τελικώς κι αυτά τα απλά έχουν τη χάρη τους, είναι διαχρονικά και φυσικά πολύ πιο εύκολα στην κατασκευή τους.


Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα fat quarters από τη συλλογή Forest Talk της Makower, η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, μιας και ξεφεύγει από το πολύ ροζ, ενώ κινείται πολύ όμορφα και σε τόνους γκρι, σκούρου μπλε, καφέ και πετρόλ.


Αφού αποφάσισα ότι το πάπλωμα θ' αποτελείται από απλά τετράγωνα των 5,5 ιντσών (τελειωμένα), έκανα μια μικρή χρωματική μελέτη σε μιλιμετρέ χαρτί για να δω πόσα τετράγωνα θα χρειαστώ και πώς θα τα τοποθετήσω. Έτσι, έβγαλα τα χρωματιστά μολύβια μου, προσπάθησα ν' αποτυπώσω τα σχέδια και τα χρώματα των υφασμάτων στο χαρτί κι άρχισα τους πειραματισμούς και τις προσθαφαιρέσεις.


Το κόψιμο έγινε πολύ γρήγορα. Για τη σύνθεση, αποφάσισα αρχικά να ράψω μεγάλα τετράγωνα με 9 υφάσματα κι έτσι, προέκυψαν 6 μεγάλα τετράγωνα που μετά τα έραψα ανά 2. 

Τελικώς αποφάσισα να προσθέσω και μια φάσα λευκού υφάσματος τριγύρω για ν' αναδείξω περισσότερο τα υφάσματα αλλά και το ρέλι, το οποίο έφτιαξα αποκλειστικά από τα υφάσματα της συλλογής


Θέλοντας να το φτιάξω πιο φαρδύ από τα συνηθισμένα, έκοψα τις λωρίδες υφάσματος με φάρδος 3 ίντσες. Το γάζωσα με περιθώριο 3/8 της ίντσας αντί για 1/4 και μετά το στερέωσα στο χέρι. 


Όσο για το καπιτονάρισμα, πιο απλό δε γινόταν. Γάζωσα παράλληλα με τις οριζόντιες και κάθετες ραφές χρησιμοποιώντας περιθώριο 3/8 ίντσας. 

Το πάπλωμα είναι πλέον έτοιμο για επίσημη φωτογράφιση!!! 

Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε, 
Ευγενία        

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Ο ροζ ανανάς μου!

Κόβω, ράβω, σχεδιάζω, θαυμάζω. Ξανασχεδιάζω, ξαναράβω αλλά φωτογραφία δε βγάζω... Θα μου πείτε, πώς κι έτσι;; Τί να σας πω, το χέρι μου αρνείται να σηκώσει τη μηχανή έστω και για μια λήψη. Θα τα ρίξω όλα στον καιρό, που παλάβωσε κι αυτός κι έχει παλαβώσει κι εμάς. Μια αποθηκεύω την πιτζάμα και κοιμάμαι με νυχτικό μια ανοίγω το συρτάρι για να ξετρυπώσω τη μακρυμάνικη μπλούζα. Πλέον βρίσκεται μόνιμα κοντά στο κρεβάτι μου για να είναι ετοιμοπόλεμη!!!

Κι όλο αυτό το διάστημα έχω ράψει ένα παιδικό φορεματάκι, μια μπλούζα για μένα (που τόσο σπάνια ράβω κάτι για μένα), μια patchwork tote bag για καθημερινή χρήση, μια θήκη για το τρίποδο της φωτογραφικής μηχανής κι έναν ανανά!!!

Αυτό το patchwork block είχε καλύτερη τύχη, μιας και φωτογραφήθηκε πολύ πρόχειρα με το κινητό κι έτσι σήμερα σκέφτηκα να σας το δείξω, αν και ημιτελές!! Την ιδέα τη βρήκα στο pinterest, μου φάνηκε άκρως καλοκαιρινή κι εξωτική και σκέφτηκα να τη δοκιμάσω! Αν σας ενδιαφέρει ρίξτε μια ματιά εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες. 
Σας αποχαιρετώ λοιπόν, έτσι δροσερά, μ' ένα ροζ ανανά που κάπου θα βρει την πορεία του μέσα στο καλοκαίρι!!
Φιλάκια πολλά και καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε!
Ευγενία 

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Επίσημες καταστάσεις...!

Είναι γεγονός, είμαστε γυναικοκρατούμενο σόι. Είμαστε έξι πρωτοξαδέρφες και δύο πρωτοξάδερφα. Και τώρα που έχουμε κάνει τις δικές μας οικογένειες ως ώρας έχουμε έξι ανηψούλες και δύο ανηψάκα. Κι όπως έχετε διαπιστώσει τα ραψίματά μου μονοπωλούνται από κοριτσίστικα θέματα: κορδέλες, τσαντάκια, φουστανάκια κι άλλα τέτοια! Τ' αγόρια βολεύονται με λίγα και καλά: μια μπάλα, ένα παζλ, ένα αυτοκινητάκι. 


Αλλά, να, τώρα που κοντεύουν οι ονομαστικές γιορτές τους θέλησα κάτι να κάνω και γι' αυτά. Κι αφού πλέον πλησιάζουν τα πέντε και μπορούν ν' ανεχθούν πιο πολλά πράγματα σκέφτηκα να τους φτιάξω παπιγιόν. Παπιγιόν αστεία αλλά και πιο σοβαρά! 



Βρήκα τις οδηγίες στο ιντερνέτ κι έφτιαξα το πρώτο για να δω πώς θα πάει. Το πείραμα πέτυχε και μέσα σε λίγη ώρα είχα φτιάξει και τα τέσσερα. 



Τα παπιγιόν είναι πανεύκολα, το ράψιμο στο χέρι είναι ελάχιστο και κλείνουν με velcro ώστε να προσαρμόζονται άνετα στο λαιμό του κάθε παιδιού και να μπορούν να τα φοράνε για πολλά χρόνια (λέμε τώρα, γιατί έχω και μια περιέργεια να δω πώς θα τους φανούν!!!! Μη σας πω ότι προβλέπω να τα φοράνε οι μπαμπάδες!).  
  



Κι αν έχετε όρεξη να φτιάξετε κι εσείς κάτι αντίστοιχο, θα βρείτε τις οδηγίες εδώ. Μη σας πω ότι σκέφτομαι να φτιάξω ένα και για μένα!! Είναι πραγματικά τόσο χαριτωμένα! 

Σας αποχαιρετώ, 
Ευγενία

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Καταπολεμώντας τον καύσωνα!

Αγαπημένοι μου φίλοι, 

σας περιγράφω μια σουρεαλιστική σκηνή που βιώσαμε χθες: να αντικρίζουμε τη χιονισμένη κορφή του Ψηλορείτη και στην πόλη να λιώνουμε από τους 38 βαθμούς Κελσίου! Το μπάνιο στη θάλασσα ήταν μονόδρομος όπως καταλαβαίνετε και τα παγωμένα νερά αυτό που χρειαζόμασταν για να συνέλθουμε!! 


Σήμερα το πρωί η ατμόσφαιρά ήταν τόσο βεβαρημένη που δεν μπορούσαμε ούτε το βουνό ν' αντικρίσουμε ούτε τον ορίζοντα, που μπερδευόταν ανάμεσα στα νερά της θάλασσας και τον ουρανό. Η ζέστη, λοιπόν, καλά κρατεί και το βοριαδάκι αρκετά ασθενές ακόμα για να μας δροσίσει. Μια έρχεται μια φεύγει κι εμείς έχουμε ρίξει τους βιορυθμούς για να τα βγάλουμε πέρα. 


Κι επειδή αυτή τη μέρα το αντίδοτο στον καύσωνα είναι η παραλία, σκέφτηκα να σας δείξω λίγες φωτογραφίες από τον εξωτικό Μπάλο, που βρίσκεται στο βορειοδυτικότερο άκρο της Κρήτης, στο νομό Χανίων. Είχαμε την τύχη να τον επισκεφτούμε πέρυσι το καλοκαίρι, στο πλαίσιο των θερινών μας διακοπών και μείναμε έκπληκτοι από την ομορφιά του τοπίου. 

Η ευρύτερη περιοχή έχει ενταχθεί το πρόγραμμα Natura 2000 οπότε και για να προσεγγίσουμε την παραλία χρειάστηκε να περπατήσουμε κάμποση διαδρομή. Ο πηγαιμός είναι πάντα άνετος, ο γυρισμός είναι το δύσκολο...




Η πρώτη άποψη της παραλίας μας γέμισε ανάμεικτα συναισθήματα, μιας και το τοπίο δεν είναι καθόλου οικείο, σχεδόν αλλόκοτο θα έλεγα... Λευκή άμμος, στη μέση μια ρηχή λιμνοθάλασσα με νερά απροσδιόριστου χρώματος -γαλάζια τα λες, πράσινα τα λες, και πάλι σε ξεγελάνε- κι απ' έξω η παραλία. 


Στο βάθος και δεξιά το νησάκι της Γραμβούσας, δοξασμένο ορμητήριο της κρητικής επανάστασης του 1821 ενάντια στους Οθωμανούς.


Καθίσαμε κάμποση ώρα απολαμβάνοντας τη γαλήνη του τοπίου και λίγο πριν το μεσημέρι αναχωρήσαμε. Την κατάλληλη στιγμή, δηλαδή, προτού αρχίσει να βράζει ο τόπος και να δημιουργείται συνωστισμός. Μάλιστα η ουρά με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα εκείνη την ώρα έφτανε τα 2 χμ. 



Φεύγοντας πέσαμε και πάνω σε γίδες που ήταν πλήρως αφομοιωμένες με το περιβάλλον τους. 


Αν σας βγάλει ποτέ ο δρόμος σας σε αυτά τα μέρη μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε κι εσείς αυτό τον ιδιαίτερο τόπο. 

Ελπίζω να σας δρόσισα και να καταπολεμήσαμε παρέα έστω και λίγο την αφόρητη ζέστη του Σαββατοκύριακου! 

Φιλάκια, 
Ευγενία     
    

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Τσάντα-ψυγειάκι για την παραλία, την εξοχή και κάθε λογής εξόρμηση

Μπήκε ο Μάης και πήραμε φόρα!! Η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε, η θάλασσα φαντάζει δελεαστική και η διάθεση για εξορμήσεις μας κάνει να σχεδιάζουμε πικ νικ στην εξοχή και τις παραλίες! 


Είχα ένα ύφασμα χρόνια τώρα που δεν ήξερα τί να το κάνω. Δε μου γέμιζε και πολύ το μάτι, αλλιώς το περίμενα, αλλιώς μου βγήκε, το σνόμπαρα συστηματικά εδώ και 4-5 χρόνια. Όταν μου ήρθε η ιδέα για την θερμομονωμένη τσάντα σκέφτηκα να κάνω πρόβα με ένα πρόχειρο ύφασμα, έτσι ώστε αν δεν πήγαινε κάτι καλά να μη σκεφτόμουν ότι χαράμισα το ύφασμα τσάμπα και βερεσέ...


Σχεδίασα πρόχειρα, λοιπόν, την τσάντα και είπα: "Θέλω να χωράει το μπουκάλι του νερού όρθιο, να χωράει το μεγάλο μου τάπερ άνετα" κλπ, κλπ κι έτσι προέκυψε μια τσάντα ευρύχωρη, που χωράει ένα σωρό πράγματα αλλά που είναι και πανάλαφρη! Της έβαλα μια τσεπούλα μπροστά, τη φόδραρα με ένα πανί που είναι αδιάβροχο -για να προλάβουμε κάθε λογής ατυχήματα- και της φόρεσα λευκούς ιμάντες για τα χερούλια. 


Τέλος, προσάρμοσα το φερμουάρ πάνω στην τσάντα με λευκό ρέλι κι έτοιμη η τσάντα! Το παράδοξο είναι ότι δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ λόγω του υφάσματος αλλά τελικώς νομίζω ότι πατρόν και ύφασμα ταίριαξαν μια χαρά μεταξύ τους!  


Και μιας και Σάββατο πήγαμε στην παραλία έγινε και η επίσημη φωτογράφιση της τσάντας!! Μετά τη φωτογράφιση είπα να δοκιμάσω τη θάλασσα αλλά μόνο μέχρι τον αφρό των κυμάτων έφτασε η αφεντιά μου! 


Βέβαια, τώρα πάλι ο καιρός μας κάνει τα τσαλίμια του αλλά κάτι πήρε το αφτί μου για 35 βαθμούς το Σαββατοκύριακο που έρχεται, όποτε μάλλον όλοι θα τρέξουμε στη θάλασσα χωρίς δεύτερη σκέψη! 

Φιλιά πολλά, 
Ευγενία 

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Πρωτομαγιάτικες εξορμήσεις στη ρεθυμνιώτικη φύση

Γεια χαρά σε όλους σας και καλό μήνα!

O Μάης είναι τόσο αγαπημένος μήνας, γεμάτος χρώματα, ευωδιές και με μια ζεστασιά που σε κάνει να θες να τριγυρνάς και να χαίρεσαι τη φύση. 

Με αφορμή, λοιπόν, το τριήμερο επισκεφτήκαμε γι' άλλη μια φορά τα ξαδέρφια μας στο Ρέθυμνο, τα οποία μερίμνησαν να μας ξεναγήσουν στην όμορφη φύση του νομού τους. Και είναι γεγονός ότι το τοπίο είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό του Ηρακλείου. Βρεθήκαμε μέσα σε εκτάσεις γεμάτες βελανιδιές, πλατάνια και ψηλές φτέρες, τοπίο που στο Βασίλη θύμισε τα δικά του μέρη.


Η πρώτη μέρα ήταν αφιερωμένη σε μια βόλτα προς το φράγμα των Ποταμών στο Αμάρι και το φαράγγι του Αγίου Αντωνίου στο χωριό Πατσός. Η τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε με αφορμή το φράγμα είναι πολύ εντυπωσιακή και η ηρεμία της ξεκουράζει το βλέμμα του επισκέπτη. 


Αφού τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες συνεχίσαμε για το φαράγγι, το οποίο παίρνει τ'όνομα του από τον Άγιο στον οποίο είναι αφιερωμένο το μικρό σπηλαιώδες εκκλησάκι, γεμάτο από αφιερώματα και τάματα, προς τιμή του θαυματουργού Αγίου. 


Το φαράγγι είναι πολύ βατό, ασφαλές και η οργιώδης φύση εγκλωβίζει το βλέμμα! 


Καθώς περπατούσαμε το μονοπάτι δεν χόρταινα να βλέπω το ποταμάκι που τρέχει στο κέντρο του φαραγγιού.


Στη διαδρομή του σχηματίζονται μικρές λιμνούλες κι εντυπωσιακοί, μικροί καταρράκτες,ενώ το παιγνίδισμα του φωτός και του νερού είναι ασταμάτητο! 



Αφού προσκυνήσαμε την εκκλησία πήραμε το δρόμο της επιστροφής. 

Τον Μάη τον πιάσαμε στο χωριό Κάστελλος, στον όμορφο περίβολο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής. 


Κι αν κι ο καιρός δεν ήταν στην αρχή και πολύ φιλικός μαζί μας, τελικώς ο ήλιος έλαμψε πάνω από τα κεφάλια μας! Η παρέα μεγάλη και κεφάτη, ετοιμοπόλεμη ως συνήθως για ένα μεγαλιώδες πικ νικ!! Καθώς μαζεύαμε τα λουλούδια για το στεφάνι μας περιπλανηθήκαμε για να εξερευνήσουμε τις ομορφιές κι αυτού του χωριού. 



Απόγευμα πια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το Ηράκλειο, αναζωογονημένοι και γεμάτοι όμορφες στιγμές και εικόνες! Κρεμάσαμε το στεφάνι στο μπαλκόνι μας κι ευχηθήκαμε και του χρόνου με υγεία! 

Ελπίζω να περάσατε κι εσείς όμορφα και ν' ανανεωθήκατε!!
Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία
      

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Κυριακάτικα σκανδιναβικά ζυμώματα

Στο τέλος του Μάρτη είχαμε την τεράστια χαρά να ταξιδέψουμε στο μακρινό Ελσίνκι για να παρακολουθήσουμε το παγκόσμιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ. Ήταν πράγματι ένα ταξίδι που αποφασίστηκε στα μέσα Νοέμβρη τόσο αυθόρμητα, τόσο αναπάντεχα και που σε δυο μέρες τα είχαμε όλα έτοιμα, έτσι για να πιστέψουμε ότι δεν ήταν απλώς ένα όνειρο αλλά ένα ταξίδι που σε λίγους μήνες θα πραγματοποιούταν!!

Πραγματικά μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Φυσικά, δεν είχαμε και πολύ χρόνο για να δούμε εξονυχιστικά την πόλη, αφού κατά βάση ήμασταν στο στάδιο για να θαυμάσουμε από κοντά τους αγαπημένους μας αθλητές! Μας αποζημίωσαν, μας έκαναν να ζήσουμε φανταστικές στιγμές μέσα στην αρένα, πολλά ρεκόρ έσπασαν αυτή την φορά οπότε καταλαβαίνετε ότι ήμασταν πραγματικά τυχεροί που παρακολουθήσαμε ένα τέτοιο πρωτάθλημα!! 


Για όσους έχουν ήδη ταξιδέψει προς τη Σκανδιναβία θα έχουν διαπιστώσει ιδίοις όμμασι το πόσο ακριβή είναι η διαβίωση. Ένα θα σας πω για να σας βάλω στο κλίμα: το μικρό μπουκαλάκι νερού κοστίζει 3,5 ευρώ ακατέβατα. Ευτυχώς, Θεέ μου που στο Ελσίνκι είναι πόσιμο!! Δεν μπορούσα όμως ν' αντισταθώ σε δυο βιβλία μαγειρικής αφιερωμένα στην τοπική κουζίνα, λάφυρο από αυτό το ταξίδι. 


Σήμερα, λοιπόν, την τιμητική του είχε το βιβλίο που αφορά στα Σκανδιναβικά ψησίματα. Όπως ανακάλυψα, οι συνταγές για ψωμί είναι πολύ απαιτητικές αφού για την ολοκλήρωσή τους απαιτούν δύο μέρες, ακολουθούν δηλαδή τη λογική του γαλλικού μπριός, που φουσκώνει όλη τη νύχτα στο ψυγείο. Κι αφού δεν είχα τόσο χρόνο στη διάθεσή μου διάλεξα μια απλή και γρήγορη συνταγή για ψωμάκια αρωματισμένα με γλυκάνισο. Η συνταγή γίνεται με αλεύρι ντίνκελ (όλυρα στα αρχαία ελληνικά και spelt στα αγγλικά) αλλά εγώ χρησιμοποίησα ολικής άλεσης από πετρόμυλο και λειτούργησε μια χαρά. Επίσης, έκανα δοκιμαστικά τη μισή δόση και ήδη μετανιώνω που δεν την έκανα όλη...

Τα υλικά για 25 ψωμάκια είναι:
-50 γρ. νωπή μαγιά
-800 μλ. χλιαρό νερό
-2 κ. σούπας μέλι
-500 γρ. αλεύρι ντίνκελ ή ολικής άλεσης
-600 γρ. λευκό αλεύρι ντίνκελ ή για όλες τις χρήσεις
-2-3 κ. σούπας σπόροι γλυκάνισου κοπανισμένοι
- μια πρέζα αλάτι
-ένα αυγό ελαφρώς χτυπημένο

Εκτέλεση:
Διαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό και μετά προσθέτουμε το μέλι κι ανακατεύουμε. 
Σε μπολ βάζουμε το αλεύρι, το γλυκάνισο και το αλάτι και προσθέτουμε σιγά σιγά το νερό με τη μαγιά. 


Αναδεύουμε τα υλικά με μιξερ χειρός έχοντας προσαρμόσει τους γάντζους μέχρι να σχηματιστεί μια ομοιογενής μάζα. Μεταφέρουμε σε αλευρωμένη επιφάνεια το ζυμάρι κι αρχίζουμε να ζυμώνουμε με τα χέρια μέχρι να γίνει μαλακό και ν' αποκτήσει μια σχετικά λεία υφή. Δεν παίρνει πάνω από 5-7 λεπτά.  


Βάζουμε το ζυμάρι σε μεγάλο μπολ και το σκεπάζουμε με νωπή πετσέτας κουζίνας. Το αφήνουμε να ξεκουραστεί σε θερμοκρασία δωματίου και να διπλασιαστεί σε όγκο. Θα μας πάρει μιάμιση με δύο ώρες.

     
   
Αφού φουσκώσει το ζυμάρι το ζυμώνουμε για μισό λεπτό ώστε να φύγει ο αέρας. Στρώνουμε λαδόκολλα σε δύο ρηχά ταψιά και πλάθουμε το ζυμάρι σε 25 μπαλάκια μεσαίου μεγέθους. Τα τοποθετούμε στα ταψιά αφήνοντας μεταξύ τους χώρο. 


Τα σκεπάζουμε με νωπή πετσέτα κουζίνας και τ' αφήνουμε να ξεκουραστούν και να φουσκώσουν σε ζεστό μέρος (στο φούρνο πχ. στους 35-40 βαθμούς) για 30 λεπτά. 

Αφού φουσκώσουν τα αλείφουμε με το ελαφρώς χτυπημένο αυγό και πασπαλίζουμε με σπόρους γλυκάνισου.


Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου και όταν είναι έτοιμος βάζουμε στη χαμηλότερη σχάρα ένα ταψάκι με νερό και στις μεσαίες σχάρες τα ταψιά με τα ψωμάκια. Ψήνουμε για 30 λεπτά μέχρι ν' αποκτήσουν ένα όμορφο, καραμελένιο χρώμα. 


Όσο για το ταψάκι, αυτό θα δημιουργήσει υδρατμούς στο φούρνο με αποτέλεσμα τα ψωμάκια να μην ξεραθούν. Πραγματικά όταν τα ξεφουρνίσαμε είδαμε ότι είχαν αποκτήσει μια υπέροχη τραγανότητα στην κόρα τους διατηρώντας την ψίχα ανάλαφρη! 

Σας αποχαιρετώ με τον αγώνα που έδωσε το αγαπημένος μου Yuzuru Hanyu, 


ο οποίος από την πέμπτη κατάταξη μετά το σύντομο πρόγραμμα κατάφερε να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο δίνοντας έναν αγώνα ζωής και σπάζοντας ένα παγκόσμιο ρεκόρ! 

Φιλάκια, 
Ευγενία


Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Τα πασχαλινά αυγά μεταμορφώνονται σε ρώσικη σαλάτα

Γεια χαρά φίλοι μου και χρόνια πολλά! 

Ελπίζω να περνάτε όμορφες στιγμές με την οικογένεια και τους φίλους σας και να βιώνετε με τον πιο όμορφο τρόπο την πασχαλινή ατμόσφαιρα!

Ομολογουμένως το Πάσχα δεν είναι το δυνατό μου σημείο από άποψη φαγητού. Δεν τρώω αρνί, κατσίκι και όλα όσα σχετίζονται με αυτά τα ζωντανά, οπότε κάθε χρονιά τη βγάζω με μπόοοοολικο τσουρέκι, σαλατούλα και κάνα μπιφτεκάκι, άντε βαριά κοτοπουλάκι. Δεν προβληματίζομαι όμως γιατί μου κάνει την καλύτερη παρέα το τσουρέκι!!!


Από την άλλη, τα βραστά αυγά είναι κι αυτά πάντα ένα θέμα, αφού είμαστε δυο άτομα. Πόσα να πρωτοφάμε βρε παιδί μου;; Αφήστε που φέτος έβαψα τα πιο καταθλιπτικά αυγά του κόσμου... Είπα να κάνω μια απόπειρα να τα βάψω με παντζάρια, γι' αυτό και διάλεξα ολόλευκα αυγά, μιας και πρόπερσι με τα καφέ είχα αποτύχει παταγωδώς. Που λέτε, το ίντερνετ μου έταξε ότι θα γίνονταν τα αυγά μου ροζ παστέλ. Τ' άφησα και μια ολάκερη μέρα στην κατσαρόλα για να βάψουν καλά καλά, αλλά τί να σας πω...δεν ξεχώριζαν από την χάρτινη αυγοθήκη. Δείτε κι εσείς, πρόλαβα να διασώσω ένα προτού γίνει ρώσικη σαλάτα κι εκτιμηθεί περισσότερο! 


Σκέφτηκα να τα έβαφα ξανά με ριζάρι, αλλά παρέμειναν ως είχαν. Έξι ήταν όλα κι όλα, άλλωστε! 

Σήμερα, όμως είχαν την τιμητική τους. Με αφορμή ένα πασχαλινό πικ νικ, τα αυγά μεταμορφώθηκαν σε ρώσικη σαλάτα με απλές και γρήγορες κινήσεις. Τα συστατικά πολύ απλά κι όλα με το μάτι υπολογισμένα. 


-μια μεγάλη βρασμένη πατάτα κομμένη σε κυβάκια
-δυο καρότα βρασμένα και κομμένα σε κυβάκια
-λίγα αγγουράκια τουρσί ψιλοκομμένα
-μια κούπα αρακάς βρασμένος
-ένα μικρό βαζάκι μαγιονέζα
-πιπέρι και λίγο ξύδι 


Αφού ετοιμάσουμε όλα μας τα υλικά τα βάζουμε σε μπολ και τ' ανακατεύουμε ώστε να δέσουν καλά με τη μαγιονέζα. Βάζουμε τη σαλάτα στο ψυγείο και την τρώμε όπως μας αρέσει: σαν συνοδευτικό, σε σάντουιτς, κα. 


Βέβαια, όπως καταλαβαίνετε εμείς την εκτιμήσαμε και την τιμήσαμε δεόντως και μεταξύ μας δε βλέπω να κρατάει πολλές μέρες! 

Φιλάκια πολλά και καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε!
Ευγενία